تأثيرات ايمان به آخرت

وقتى دانستيم و ايمان آورديم كه:

• پس از دنيا آخرتى وجود دارد؛

•  تمام كارها در اين دنيا ضبط مى‌شوند و نمى‌توان آن‌ها را پنهان كرد؛

• محاسبه و جزاء بر اساس كارهاى انجام‌شده در دنيا بدون هيچ گونه خطا و انحرافى انجام خواهد شد؛

•  در آخرت بدون ايمان و عمل صالح به كسى چيزى اعطا نخواهد شد؛

•  نمى‌توان در آخرت فرمان‌روايى كرد.

اثر اين ايمان در تمام افكار و كردار ما تأثير خواهد گذاشت و براى همين است كه:

• انذار و تبشير يكى از اصول دعوت پيامبران بوده است؛

• پيامبران و اولياى خدا بر ايمان به آخرت و يادآورى مرگ تأكيد فراوان كرده‌اند¹؛

• تقريباً يك سوم قرآن به آخرت و احوال آن اختصاص داده شده است.

به طورى كه هر چقدر انسان مرگ و آخرت را يادآوري كند، صلاح و اصلاحش نيز افزايش مى‌يابد و براي همين است كه خداوند تعالى بندگان صالح خود را با اين ويژگى ياد كرده است² و اخلاص بندگان و مخلص‌شمردن آن‌ها را به واسطة همين ويژگى دانسته است.

 

علّت انحراف جوامع بشرى امروزى

غفلت از خدا و آخرت است و هيچ گاه اين انحراف از بين نخواهد شد مگر اين كه اين علّت از بين برود و اين علّت زايل نمي‌شود، مگر به يادآورى آخرت و توجّه مستمر به آن³.

 

نتيجه‌گيرى

هر كسى به دنبال بهشت و مقامات آن است، بايد ايمان خالص، اخلاق نيكو، و كردار صالح داشته باشد⁴؛ زيرا بهشت نتيجه اين امور است⁵ كه اميد به آخرت بدون ايمان و عمل مانند اميد كشاورز بدون انجام كارهاى كشاورزى است كه نتيجه‌اى جز ندامت و حسرت نخواهد داشت و و از محرّمات فرار كرده، از مشتبهات دورى جسته، و لحظه‌اى از آخرت غافل نشود كه نفرت از آتش و دوزخ بدون ترك موجبات آن‌ها مانند نفرت از عقرب‌ها و مارها با راه‌رفتن به سوى آن‌هاست، به ويژه با وجود تجسّم اَعمال كه مفاد بعضى از آيات⁶ است.

كلّ این مباحث خلاصه كتاب «بدایة المعارف الالاهیه نوشته آیة الله خرازی» است.