وعده
خداوند
مقدّمه نخست اين دليل شرعى و مقدّمه دوم آن
عقلى مىباشد و عبارت است از:
مقدّمه 1:
آيات فراوانى دلالت بر وعده به ثواب و عقاب اخروى1،
و بهشت و جهنّم مىكنند2؛
مقدّمه 2:
خداوند تعالى خلف وعده نمىكند؛
نـتـيجـه:
ثواب و عقاب اخروى، و بهشت و جهنّم حتمى هستند.3
علّت عدم وقوع خلف وعده از خداوند تعالى
-
نقص؛
-
اضطرار و ضرورت.4
علاقه انسان به جاودانگى
مقدّمه 1:
انسان به صورت فطرى دوست مىدارد كه جاودانه بماند؛
مقدّمه 2:
هر چيزى كه فطرى باشد، مطابق با واقع امر است؛ زيرا فطرت اثر
خداى حكيم است و فعل او بيهوده نيست كه در غير اين صورت، حكمت
خدا زير سؤال مىرود؛
نـتـيجـه:
جاودانهبودن (البتّه در غير اين جهان) مطابق با واقع امر است؛
يعنى معاد وجود دارد.6
نکته1:
شايد همين علاقه موجب شده است كه مردم از مرگ
نفرت داشته باشند؛ زيرا گمان مىكنند كه مرگ نابودى است و با
اين محبوب فطرى آنها منافات دارد. شاهد فطرىبودن اين علاقه
آن است كه با اين كه انسان به مرگ دنيوى آگاه است، امّا علاقة
او به جاودانگي زايل نمىشود.
نکته2:
رحمت خداى تعالى ايجاب مىكند كه هر چيزى به آن
چه كه استحقاق دارد و هر محتاجى به آن چيزى كه نياز دارد و هر
محبّى به آنچه كه دوست دارد برسد.7