«تو ایران بازار محصولات نرمافزاری بیش از هر بازار دیگهای مورد جفاست. بازیهایی که در آمریکا حداقل ۵۰ دلار قیمت دارند، در ایران ۲۰۰۰ تومان خریداری میشوند. اون ۵۰ دلار الکی نیست. هزینه ساخت یک بازی بالاست و برای همین، تولیدکنندگان ایرانی امنیّت ندارند.
چند وقت پیش یک ایمیل به دستم رسید که گروهی بنام بنیسی (معنیاش چیه؟!!) یک بازی کامپیوتری به نام عملیات انهدام تولید کرده که بخشی از جنگ (عملیات فاو) را شبیهسازی نموده است.
از اونجایی که به مقوله ساخت بازی علاقه دارم و یه زمانی تبش را هم داشتم (دوران دبیرستان)، بلافاصله از طریق اینترنت خریدمش تا اوّلا ببینم چه کردهاند و ثانیا حمایتی کرده باشم.
فضای گرافیکی دقیقا مثل بازی معروف IGI هست و البتّه سختتره. کلّیّه دکورها مطابق با صحنههای جنگ ایران و عراق و لباسها و تجهیزات طراحی شده. عملیات هم که شرح یک داستان واقعیه. کلا به نظرم خیلی کار قوی و خوبی شده و جای تبریک داره.
البته دو تا انتقاد هم داشتم. اول این که ای کاش عملیات دیگری شبیهسازی می شد. یه جورایی نسبت به جنگ قبل از آزادسازی خرمشهر حس بهتری دارم. ای کاش عملیات آزادسازی خرمشهر یا شکست حصر آبادان مدل میشد. دوم این که زیرنویس انگلیسی نداره و زیادی ایرانیه و نمیشه باهاش مخاطب غیر ایرانی را تحت تاثیر قرار داد. در ضمن میتونست یک دموی قشنگ داشته باشه که نداره و همین طور آهنگهاش تکراریه. ولی در مجموع حرکت خوبیه. (سپس ایشان سه تصویر از بازی را نمایش داده است).
همیشه دوست داشتم عملیّاتهای هوایی ایران، به خصوص حمله به اچ۳ را مدل کنم. ولی من اینکاره نیستم و بلد نیستم. کاش اینا به فکر باشند.
پ.ن ۱ : ولی خیلی بازی سختیه. نسبت به نمونههای مشابهش زیادی واقعی شده.
پ.ن ۲ : این پست
را نوشتم چون دلم میخواد از برنامهنویس
جماعت که بازی تولید میکنه حمایت کنم. بازی
کامپیوتری بهترین وسیله فرهنگ سازیه. چه از
نوع خوبش، نه بدش.»
پس از درج این مطلب در وبلاگ ایشان، 14 نظر از سوی افرادی مختلف وارد شده که مطالعه آنها نیز فایدهمند است:
1. پایه ی بازی کامپیوتریم... از همه نوعش. ولی خوب قبول کنین ایرانیاش هنوز ضعیف اند!
پاسخ: این بازی را امتحان کنید. از IGI قوی تره.
2. به جای من هم بازی کن.
3. البته تصاویرش رو الان دیدم گرافیکش چندان خوب نیست. ولی باز برای شروع خوبه.
4. حمایتات رو عشق است. من هم از این حمایتها زیاد کردم و دوست دارم کنم. البته نه تو زمینه بازی. هر کس به هر حال علایق خاص خودش رو داره. مهم حمایته.
5. بازی بکش بکش کامپیوتری وسیله ای برای فرهنگ سازی نیست. وسیله ای برای آدمکش سازی و تروریست سازی و خالی کردن مغز مردم است ایرانی و آمریکاییش هم یک هدف را دنبال میکنند. حالا که کلید جنگ را شکستند بگذار مغز بچه هایمان را به این نحو با خشونت و خونریزی تحریک کنیم. از تو که کار خیریه میکنی بعید میدیدم. اگر آمریکایی ها از رفتن به سمت خشونت و دست به اسلحه شدن خیر دیدند ایرانی ها هم خواهند دید. به امید روزی که فرهنگ همکلاسی کشی را هم از امریکایی ها یاد بگیریم. به امید روزی که هر دانش آموز ایرانی مثل همتایان آمریکاییش یک قرص ضد بارداری و یک تفنگ حمل کند. عجب چیز خوبی است این اسلحه که وقتی دستت میگیری یادت میرود که چقدر کوچکی.
پاسخ: ببخشید
وقتی من بازی استرتژیک کوماندوز را بازی می
کنم و با تاریخ جنگ جهانی آشنا می شم مشکلیه ؟
اصلا معلوم نیست چرا شما همه اش فکرت می ره یه
سمتی که مطرح نیست. کسی نخواسته با این بازی
خشونت تلقین کنه. می خواسته تاریخ را معرفی
بکنه و با نمونه های خارجی که همین مردم ایران
بازی می کنند و معلوم نیست جای چه گروهی هستند
و به سمت چه گروهی شلیک می کنند را بگیره. این
همه بازی اکشن و استراتژیک داریم !!! هرچند
خودم بیشتر از فیفا خوشم می آد ولی این بحث
جایی نداره. در ضمن من کار خیریه نمی کنم.
لطفا نشه واست پیراهن عثمان. کاربر حالیشه که
جنگ مال تاریخ و زمان خودشه. اگر تو آلمان به
روی نازی ها اسلحه می کشی ربطی به مدرسه ات
نداره.
مطمئنم اگر موضع تو را می گرفتم می اومدی و می
نوشتی که ای بابا بازیه دیگه. هر کشوری یه
مدلی می سازه. ما هم باید عرضه داشته باشیم
بسازیم.
6. پاسخ دیگری به نظر قبلی: عجب گير 3 پيچي دادي جناب ايكس/ تجارت الكترونيك و بحث بازيهاي الكترونيك خيلي سود آور تر از اين صحبت هاست كه بخواهيم قضيه فرهنگي را هم مد نظر قرار بدهيم. هر چيزي جاي خودش.
7. خیلی جالب بود. من خیلی دوست دارم این بازیای ایرانی رو بازی کنم. کلا خیلی حال میده داستان فارسی باشه موقع بازی البته حرفت درباره زیرنویس انگلیسی و اصلا خود نسخه انگلیسی چنین بازی هایی خیلی درسته. نظرت رو درباره عملیات ها و خصوصا اچ 3 خیلی موافقم. خیلی عملیات ها هست که واقعا از نظر مهندسی جنگ محشر محسوب میشن توی هشت سال جنگ ایران و عراق. کاش یه روزی بشه تک تک این عملیات ها رو بدون تعصب بررسی کرد. روایت فتح شاید هنوز بعد از این همه سال بهترین برنامه ای باشه که درباره جنگ ساخته شده...حیف که دیگه آوینی نداره فرهنگ ایران...
8. چند نکته:
1. تجارت
الکترونیک و سود سرشار آن نوش جان آنها که در
آن کارند. فرهنگ سازی را نویسنده محترم وبلاگ
مطرح کرد. بنده هم نظرم را در مورد نوع فرهنگی
که از این نوع بازی ها میتوان اخذ کرد گفتم.
2. مطمئن نیستم که تاریخ جنگ جهانی به روایت
کوماندوز روایت معتبری باشد. حداقل میتوانم با
اطمینان بگویم که برای آنان که میخواهند تاریخ
جنگ جهانی دوم را بدانند هزاران راه معتبر تر
وجود دارد.
3. صرف نظر از اینکه بخواهی یا نخواهی فیلم و
بازی بکش بکش تبلیغ خشونت است. نیت شما یا
طراحان بازی هرچه که باشد نتیجه را تغییر
نخواهد داد. نگاه کوتاهی به لیست تحقیقاتی که
در مورد اثرات مخرب بازی های آدمکشی برروی
مخاطبان انجام شده اند بیانداز تا ببینی که
ایکس نیست که چنین نظری دارد. دنیایی از
دانشمندان علوم رفتاری مخالف این پدیده هستند.
(جای شکرش باقی است که گوگل امکان جستجو برای
بنده و شما را مهیا میکند).
4. به معنای ضرب
المثل ها دقت کن. پیراهن عثمان یعنی بهانه ای
برای خونخواهی خونریزان از بیگناهان. یعنی
آنان که خود خون ریختند آمدند و خون را از
آنکه نریخته بود طلب کردند. همخوانی بین
پیراهن عثمان و آنچه گفته ام نیافتم.
5. کاربر حالیش نیست که برروی چه کسی تفنگ
میکشد. چندان هم برایش مهم نیست چه کسی را
میکشد. برایش مهم نیست این که میکشد نازی است
یا بسیجی است یا بعثی است. نمونه ساده اش هم
این بازی هایی که کودکان ایرانی میکنند و در
آن در قالب یک خلبان آمریکایی به ایرانیان
حمله میکنند. اصلاً برای کاربر مهم نیست چه
کسی را میکشد یا برای چه میکشد. برای او نفس
کشتن مهم است. همین هم هست که بازی بکش بکش را
تبدیل به وسیله ای برای تبلیغ هفت تیر کشی
میکند.
6. مگر تا به حال از بنده رفتار "حزب باد"ی
دیده ای که میگویی اگر فلان میگفتم بهمان
میگفتی؟
نشانی مطلب در وبلاگ عقاب:
